Uitspiratie

Het woord ‘inspiratie’ is iets waarvan de betekenis wel duidelijk is.
Vandaag wil ik het woord ‘uitspiratie’ onder de aandacht brengen.

Uitspiratie is niet helemaal het tegendeel van inspiratie, het is meer een variant erop.
Eigenlijk is het de overtreffende trap van inspiratie, het is zo extreem veel inspiratie dat je er helemaal verlamd door raakt. Te veel ideeën en te weinig concentratie om die ideeën te scheiden en te ordenen.

Ach, als ik het zo opschrijf kun je het bijna net zo goed een aanloop naar een burn-out noemen.

Maar het blijft een grappig woord: Uitspiratie.

Misschien kan ik het ooit nog voor iets leuks gebruiken….

Zondag de zoveelste

Ik he niet geteld hoeveel zondagen ik al beleefd heb, maar dat zullen er ruim twee en een half duizend zijn. Vandaag was er weer eentje. Niet dat ik erg veel zondagse dingen heb gedaan, want door alles wat ik de afgelopen weken een beetje verwaarloosd had, lag er best veel werk op me te wachten. Uitslapen was het eerste wat ik vandaag deed en de rest, ach, dat waren van die dingen die een huis, groot of klein, nou eenmaal weleens nodig heeft.

Al dat druk zijn levert dan weer wel op dat ik aan het eind van de dag lekker voldaan ben en eenvoudig werk heeft als voordeel dat er allerlei gedachten opkomen die eigenlijk toch wel de moeite van het bezigen waard zijn.

Ik heb nou een heel goed idee over de inrichting van mijn nieuwe huisje en ik heb er zin in om dat uit te gaan voeren. Onder het stofzuigen zag ik buiten vrouwen in mooie zomerjurken lopen en ik herinnerde me dat ik vroeger graag een vrouw in een mooie zomerjurk wilde zijn. De herinnering aan die gedachte doet me glimlachen. Als kind was ik nier eens zo heel ongelukkig, eerder angstig. Want voor een kind wat geen meisje is, ziet het er niet naar uit dat je een vrouw zal worden.

Maar het is toch gelukt. Ik moet er nog stees aan wennen, maar met een beetje hulp ben ik al een heel eind gekomen. De angst hoeft er niet meer te zijn en al die zondagen die ik niet wil rekenen, doen er niet meer toe. Nu hoef ik alleen nog maar zo’n jurk te vinden en dan ben ik een vrouw in een mooie zomerjurk.

Misschien draag ik die jurk op de eerste zondag die voor mij echt telt

Wat doe je op Zaterdag?

Wat ik doe op zaterdag? Bijvoorbeeld: Weinig.

Misschien ben ik te oud om lekker te gaan stappen, of misschien heb ik niet de goede vrienden om mee de kroeg in te duiken.

Ik weet het, ik woon nu in Prinsenbeek, dus ik zou hier een sociaal netwerk moeten hebben, maar dat is niet zo, dus gesellie hier of daar op de borrel zit er ook niet in.

Zomaar een beetje wandelen, flaneren langs de mooiste plekjes van dit dorp dan? Daarvoor moet je wel heel veel geduld en fantasie hebben, wand de mooie plekjes zijn hier zo klein en zo versplinterd dat er niet veel van te zien is. Ook de omgeving is niet bepaald een toeristische attractie. Als ik hier rondfiets begrijp ik heel goed wat het verschil is tussen ‘platteland’ en ‘bio-industrie’. Dit dorp ligt ingeklemd tussen verschillende industrie terreinen.

Nou zou ik wel kunnen gaan fietsen. Ergens heen fietsen vind ik niet erg, maar aan het eind van mijn fietstocht zal ik weer terugkomen in Prinsenbeek. Dat is dan weer minder.

Nouja, dan dus maar voor de TV. Filmpje kijken, nieuws kijken. De film was best leuk, maarik heb het niet echt gevolgd want eigenlijk kan ik mezelf toch best goed bezig houden en alleen maar naar het scherm staren vind ik toch wel saai. Misschien kopen mensen daarom steeds grotere schermen, om het gevoel te krijgen dat ze ‘er echt bij zijn’. En misschien speelt dat ook een rol in mijn gebrek aan sociaal leven. Bijna iedereen kijkt tegenwoordig TV en als ik dat thuis al niet wil, zit ik er bij een ander ook niet op te wachten.

Maar toch druppelt er weleens wat door waar ik over na wil denken, of ga denken. Het ging over een priester die beschuldigd wordt van seksueel misbruik en ik begon me af te vragen of die mannetjes weleens redeneren dat ze niks verkeerd doen omdat ze ‘nemen wat god hen aanreikt’.

Er was ook een popmuziekfestivaltent door noodweer getroffen. Natuurlijk was heel nieuwsgierig want ik heb jarenlang op heel wat popmuziekfestivals gewerkt. Dat voelt voor mij dan toch wel alsof een dierbare vriend door het natuurgeweld wordt getroffen, alsof god hem slecht gezind is.

Het ging ook over de vrijheid om Homo te zijn in Nederland want vandaag was het weer canal pride. Er werd gepraat over weiger ambtenaren en er was een stukje film te zien waarin een groepje gristelijke scholieren werd gevraagd wat ze van Homo’s vinden. Ze vonden Homo’s vies en een enkeling zei dat Homomensen niet door god geschapen zijn.

Ik vat dat toch wel een beetje persoonlijk op, want als transvrouw word ik door velen beschouwd als ‘een soort’ homomens.

Er was ook nog iets over sport, want we hebben een sportzomer. Eerst was er een europees voetbaltoernooi waarin ‘onze jongens’ beroerd presteerden. Daarna was er een hele grote fietswedstrijd waar ‘onze jongens’ eerst heel hard omvielen en daarna heel snel uitvielen, dus dat viel tegen.

En nu zijn er Olympische spelen. Daarin worden de medailles voor Nederland overwegend door Vrouwen gewonnen. Vanavond won dat ene zwemmende meisje uit Groningen haar tweede gouden plak en meteen daarna deed ze nog even mee aan een estafette.

In het interview daarna vertelde ze hoe boeiend het is om de voorbereiding en de spelen op deze manier mee te maken. “Ik had het voor geen zilver willen missen”.

Nou bedenk ik me dat god, als het bestaat, waarschijlijk toch een man is. Een blanke Sportman.

Want hij is een sukkel die er niks van bakt.