dinsdag 13 september 2011

Muziek, muziek, muziek!!

Een poosje geleden hoorde ik het verhaal van drie zusjes die van hun ouders muziek moesten leren spelen. Veel mensen moesten in hun kinderjaren muziek leren en het schijnt dat lang niet iedereen dat leuk vond. Een heleboel mensen hebben na hun kinderjaren dan ook nooit meer een muziekinstrument aangeraakt.
De ouders van deze drie meisjes hadden mede daarom besloten dat hun dochtertjes zelf hun instrument mochten kiezen.Om het langer leuk te houden, bedoel ik.
De één koos viool, de ander piano en de derde koos voor blokfluit.
De violiste en de pianiste konden de blokfluit absoluut niet waarderen dus elke keer als hun zusje ging fieperen op haar fluit, sloten ze haar op in de kelder.

Schijnbaar heeft de blokfluit geen best imago. Kleine, bleke meisjes in plooirokjes die op woensdagmiddagen groepsgewijs franse kinderliedjes staan te toeteren in muffe leslokaaltjes. Oude vrijsters die nooit succes gekend hebben: Niet in de kunst en zeker niet in de liefde, geven les in hele noten op hele tellen, zonder ook maar één spoortje van frivoliteit of sensualiteit in de fluitmuziek toe te laten. Het fluitwissertje wat straks in het instrument glijdt is hen vaak al teveel van het goede.......

Zoiets.

En raad eens:
Vanmiddag heb ik een blokfluit gekocht!
Een kunsstof sopraanfluit, barok geboord.
Het is de goedkoopste die ik kon vinden in de muziekwinkel, wel een echte Yamaha.
De speelgoedzaak heeft misschien wel goekopere, maar dat zijn van die frigide toeters waarbij je het gevoel zal krijgen dat je met iets strafbaars bezig bent zodra je de fluitwisser hanteert.

Nu begin ik dus al een leuke verzameling muziekinstrumenten op te bouwen:
Twee akoestische gitaren, één digitale piano
en een blokfluit.

Het volgende op de lijst is een basgitaar.
Een elektrische met een mooie versterker.
Die wil ik kiezen op klank
en op de goeie feel, want de body moet wel lekker aanvoelen.
O,ja: Hij moet ook wel mooi staan bij een zwart jurkje en lange, glinsterende oorbellen.

Verder stel ik geen eisen.
Maar ik moet eerst wel behoorlijk kunnen spelen op de instrumenten die ik nu heb.
Dan neem ik mijn fluit mee naar het station om in de gangen naar de perrons Vivaldi te spelen.
Op mijn ene gitaar ga ik Afrikaanse volksliedjes spelen op het plein bij de bibliotheek.
En op de andere gitaar doe ik dingen van The Beatles, Bob Dylan en U2 overal in het centrum van de stad.

Als ik dan genoeg geld heb verdiend als straatmuzikante, koop ik mijn bas met versterker.
Daarmee leg ik de basis voor de meest Funky, Groovy, Swingin', Soulfull Jazzband aller tijden.
Dan noem ik het 'The LBD Group'

I <3 my Little Black Dress.





Geen opmerkingen:

Een reactie posten