Volgend project?

Mijn  volgend project moet misschien maar gaan heten: Even kalm aan.
Dat bedacht ik me toen ik tijdens het avondeten even meende dat ik vandaag bijna niks gedaan had.
Vanmorgen eerst gebeld om te horen hoe laat mijn kast bezorgd zou worden. Daarna ontbeten en gedoucht. Dat telt eigenlijk niet, want dat doe ik elke dag. Omdat de kast pas tussen één en twee uur zou komen, ben ik alle spullen waar ik vanaf wilde gaan verzamelen en netjes in dozen pakken om alles keurig opgestapeld klaar te zetten voor de mannen ven de kringloop. Omdat het meeste in het schuurtje stond, heb ik dat meteen maar even schoongemaakt en wat daar mocht blijven netjes neergezet. Toen was het nog lang geen middag, dus ben ik maar begonnen met het ophangen van mijn brons/gouden organza. Die had ik alweer een paar weken in de kast liggen en sinds gisteren ook (eindelijk) een fatsoenlijke roede om het aan op te hangen, die kostte twee keer niks bij IKEA. Driekwart van mijn spullen is inmiddels IKEA, hoe zou het toch komen? Maar het viel alles mee om de nieuwe vitrage op te hangen en de oude met de rails netjes bij de stapel voor de kringloop te leggen.
Toen lekker geluncht. Ik heb altijd een heerlijke lunch tegenwoordig. Zelfs als ik onderweg ben en niks anders bij me heb dan twee boterhammen met kaas en een flesje water, is het nog steeds een feest om dat op te eten. Misschien ligt het gewoon aan mij, dat ik mezelf tegenwoordig zo lief vind, dat alles wat ik voor mezelf klaarmaak spontaan vreselijk lekker gaat smaken. Ik enk echt dat het daardoor komt.
Na nog een heerlijk kopje koffie kwamen ze met mijn kast. Kringloop medewerkers zijn niet altijd ervaren meubel vervoerders, maar ze kwamen niet klem te zitten met de kast tussen de tochtdeuren in de hal, al maakten ze wel een miniem krasje op mijn kast. Je had de gezichten moeten zien toen ik uitriep: "Doen jullie wel voorzichtig met mijn nieuwe kast!" Maar even later stond 'ie op zijn plek. Beetje stoffig nog, maar dat moest even wachten. Eerst even meehelpen mijn 'troep' inladen. Als je dat doet is de kans groter dat ze àlles meenemen, dus ook de dingetjes die misschien niet zo... meer zijn.
Toen kon ik mijn kast gaan verwelkomen. Ik heb de deurtjes netjes recht gehangen, het slot vastgezet, de kast gesopt en in de was gezet en daarna kwam het grote Passen en Meten. Ik had het goed ingeschat. Waar ik op gerekend had past er in, zonder te proppen maar er is ook geen ruimte over. Mijn tekenspulletjes en naaigerei plus verstelwerk zit nu in een mandje wat erg knus staat op de hoek van mijn kleed, het koffertje met blanco papier enzo erin, staat verstopt naast de nieuwe kast. Ik heb nog een paar dingen die over zijn, maar dat lost zich nog wel op. Na het inrichten en opruimen, was ik dringend aan koffie toe. Wist je al dat ik de lekkerste koffie ter wereld kan zetten? Dat doe ik dus ook heel vaak.
Na de koffie ben ik begonnen met koken. Ik had geen zin om iets uitgebreids te doen, dus gewoon pasta met saus. Niks moeilijks, maar gewoon lekker. De sla heb ik nog tegoed. Iets voor morgen dan maar?
Terwijl ik dus de pasta op zat te smikkelen, meende ik dat ik vandaag eigenlijk niks gedaan had: Een kastje gepoetst en ingericht. Is dat nou een dagtaak?

Hoe kon ik de rest vergeten? Ik was ook erg moe. Na het eten ging ik even zitten en ik viel prompt in slaap.
Ik werd even voor zeven weer wakker. Daarna afwas doen en mijn nieuwe servies een goed plekje bezorgen, dus nog een keer kasten aan het poetsen en spullen sorteren. Was ik toch druk mee bezig tot na negen uur.

De was is nog niet gedaan en ik had gehoopt dat ik vandaag nog tijd zou vinden om alle vloeren te dweilen, maar ik ben niet verder gekomen dan de keuken. Buiten, onder de galerij, staan nog twee boekenrekken die ik moet demonteren, want die nam de kringloop niet mee. Kortom: Ik heb vandaag ... best hard gewerkt. Morgen weer van alles te doen . Vooral de boekenrekken zijn belangrijk, er wonen namelijk mensen hier in de flat die er niet tegen kunnen als mijn tuin er niet helemaal steriel uitziet... (Gelukkig ben ik wel helemaal normaal)

Maar echt; ik kom helemaal niet aan verveling toe. Ik wil eigenlijk elke avond om tien uur al naar bed gaan, maar dan heb ik nog geen tijd gehad om iets op mijn gitaartje te proberen en mijn blogje zoekt meestal ook nog even contact.

Nog twee dagen, dan is het weekend, tijd om even de boel de boel te laten. Lekker uitwaaien op de fiets en onderhand maar eens ergens in de stad een terrasje pakken ofzo, eens zien of er nog leuke mensen bestaan en of ik mijn schroom kan overwinnen. Vrienden maken, hoe doe je dat ook weer???

Met een blogje?

Jaja. Zal wel...