Om nog een keer uit de kast te komen:
"Ik lees geen kranten".
Zo. Dat weet iedereen voortaan.
Heeft het zin om geen kranten te lezen?
Dat lijkt me geen slechte vraag. Die beantwoord ik liever niet, ik stel gewoon een vraag terug.
Heeft het zin om wel kranten te lezen?
Soms dwarrelt er wel wat nieuws door mijn schulp, je houdt het immers niet tegen, maar het is gelukkig nooit indringend genoeg om in een moord-en-brand modus te schieten.
Of is het gewoon een combinatie van afgeschermd en afgestompt zijn?
Dat zou natuurlijk best kunnen.
Of ben ik gewoon een bietje de kluts kwijt.
Soms dwarrelt er iets door mijn schulp wat moord en brand schreeuwt en dan kijk ik toch wel even. Vaak zie ik dan een vorm van 'nieuws' die nauwelijks de naam verdient. Ik noem het dan liever massahysterie.
Andere keren dwarrelt er iets door mijn schulp wat ik te erg vind voor woorden, dan pak ik zo'n bericht vast en kijk om me heen wat andere mensen, vooral degenen die tegen mijn schulp aan schuren, er van vinden en die vinden er weinig of niks van.
Daarom lees ik geen kranten. Ik ben liever niet mijn kluts kwijt.
Oja; en televisie doe ik ook bijna niet. Alleen een beetje NPO,
Vooral cultuurgedoe en politieseries.
Dat doet mijn kluts namelijk wel goed, kwa niet kwijt.
Maar eigenlijk heb ik geen idee wat er in de wereld gaande is.
Dus ik weet vrij zeker dat ik eigenlijk niks weet.
Stom hè ?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten